تاریخ امروزجمعه , ۲۸ شهریور ۱۳۹۹

آموزش عکاسی – اصول عکاسی از ماه

عکاسی ماه می تواند یکی از جالب ترین و در عین حال عصبانی کننده ترین پروژه ها برای انجام باشد. شما حتما عکس های زیبای روی تقویم ها، پوستر های دیواری و روی وب را دیده اید. ماه کامل در حال پرواز بر روی منظره ای خارق العاده. گرچه برخی از آنها با فوتوشاپ روی هم قرار گرفته اند ولی اکثر آنها واقعی هستند. اگر شما علاقه پیدا کرده اید که خودتان از ماه عکس بگیرید و به دنبال کمی کمک برای شروع کار هستید، این مقاله کمی رازهای عکاسی از ماه را روشن می کند و کمک می کند تلاشتان را آغاز کنید.

فازهای ماه

دانستن فازهای ماه برای اینکه بفهمید از چه عکس می گیرید کاملا مهم است. این بخش ممکن است برای برخی ابتدایی باشد ولی من می خواهم مطمئن شوم که اصول اولیه پوشش داده شده است. به طور خلاصه، ماه بر اساس مکانش بر روی مدار خود در مقایسه با مکان خورشید، در بین فازهای خود جابجا می گردد. نموداری که بر روی سایت Moon Connection قرار دارد بهترین چیز برای ماست که ببینیم ماه بر روی نقاط مختلف مدار خود چگونه ظاهر می شود.

زمان بندی همه چیز است

جای بسی خوشحالی برای شما دارد که برنامه ماه کاملا منظم است. و این برنامه بر روی اینترنت به راحتی در دسترس است. پیشنهاد می کنم ابتدا یک ماه آن را فقط مشاهده کنید تا کاملا با آن خو بگیرید. از همان سایت های اینترنتی استفاده کنید تا یاد بگیرید ماه دقیقا در چه فازی قرار دارد. سپس با ابزاری مانند Time and Date بفهمید ماه چه زمانی از روز در جایی از زمین که شما بر روی آن قرار دارید طلوع و غروب می کند. مسلح شدن به این اطلاعات که ماه در چه فازی قرار دارد و کی طلوع و غروب خواهد کرد شما را قادر می کند که در مورد عکاسی از ماه برنامه ریزی کنید.

برای شروع

بیایید با یکی از مشهورترین فازهای ماه شروع کنیم. ماه کامل برای هزاران سال بشر را مسحور کرده است. چه بهتر که این ماه را عکاسی کنیم. اگر شما تا کنون از ماه کامل وقتی در زمانی حدود اواسط شب دقیقا بالای سرتان قرار گرفته بدون استفاده از یک لنز زوم عکاسی کرده باشید احتمالا از نتیجه نا امید شده اید. دلیل اینجاست که وقتی چشم ما می تواند یک تطبیق فوق العاده بین تضاد نور زیاد ماه و تاریکی اطراف آن انجام دهد، دوربین ما به شدت محدود تر است.

برای انسان ها ماه به نظر اینقدر ها نورانی نمی رسد. ولی به آن فکر کنید؛ آن بالا یک کره بزرگ وجود دارد که کاملا با غباری خاکستری پوشیده شده و مقدار زیادی از نور خورشید را بازتاب می کند. پس نور زیادی است که باعث می شود وقتی دوربین ما برای جبران تاریکی اطراف آن نور را زیاد می کند، ماه به شکل نقطه ای نورانی در می آید. این مثل عکس گرفتن از یک حباب لامپ است؛ که مثال بدی نیست.

پس چه باید کرد؟ بهترین کار گرفتن ماه کامل هنگام طلوع آن است. ماه وقتی در حالت کامل خود قرار دارد که در تعادل با خورشید است، یعنی ماه تقریبا در همان زمانی که خورشید در حال غروب است طلوع می کند. این حالت برای عکاسی عالیست است اگر قانون ساعت طلایی را بدانید.

نوردهی مناسب

نوردهی برای عکاسی از ماه می تواند کمی مشکل باشد. ابتدا با کمترین ایزویی که دروبینتان پشتیبانی می کند شروع کنید. سپس اگر دوربین شما نورسنجی نقطه ای دارد، از آن استفاده کنید. نقطه ای را هدف بگیرید که ماه را تا جایی که ممکن است بپوشاند تا اطلاعات دقیقی به دست بیاید.

اگر نورسنجی نقطه ای ندارید، جوری نوردهی کنید که انگار در روز عکاسی می کنید. ممکن است ماه به چشم شما اینقدرها نورانی نرسد ولی به یاد داشته باشید مغز و چشمان شما کار نوردهی و نورسنجی را خیلی بهتر از دوربین انجام می دهند.

اگر می خواهید بدون ثبت پیش زمینه از ماه عکاسی کنید، دیافراگمی حدود f/4 استفاده کنید در غیر این صورت اگر می خواهید چیزهای نزدیکتر را نیز ثبت کنید از f/11 یا f/16 استفاده کنید.

وقتی دیافراگم را تنظیم می کنید تا کل صحنه را به خوبی ثبت کند، ممکن است بفهمید به یک سه پایه نیاز دارید. با یک ایزوی پایین برای حذف نویزها و یک دیافراگم بسته برای عمق میدان زیاد و یک لنز زوم حداقل ۱۰۰ میلی متری، استفاده از یک سه پایه بسیار مطمئن تر است. اگرچه عکاسی از ماه با دوربینتان در دست در نور روز جواب خواهد داد (مثل دومین عکس این مقاله) ولی هر نور کمتر از نور کامل روز باید با سه پایه عکاسی شود.

زوم کنید

اغلب دوربین های ببین و بگیر برای عکاسی از ماه خوب نیستند چرا که برای این عکاسی زوم زیاد الزامی است. چشم انسان تقریبا برابر با یک لنز ۵۰mm با یک سنسور فول فریم است. تعداد زیادی از دوربین های ببین و بگیر خیلی کمتر از این، در حدود ۳۰mm، هستند. به این دلیل در بسیاری عکس ها ماه به نظر یک ذره نورانی می رسد.

بنابر این گفته ها برای عکاسی از ماه نیاز به زوم دارید. حداقل با لنز زوم ۱۰۰mm، یا اگر می توانید بیشتر، شروع کنید. لنزهایی مثل Canon 100-400mm L و Nikon 200-400mm برای این عکاسی خیلی کاربردی اند. لنزهایی که نزدیک تر می روند به شما کمک می کنند تا بخش بیشتری از فریم را پر کنید. عکس بالا با یک لنز ۳۰۰mm و دوربین فول فریم Canon 5D گرفته شده و سپس کراپ (بریده) شده است. توجه داشته باشید که ماه پس از چند عکس خسته کننده خواهد شد.

عناصر دیگر را بیاورید

اگر از ماه کامل عکس می گیرید، یا حتی یک هلال یا ماه نیمه، به عنوان چاشنی عناصر دیگر را به درون عکس بیاورید. عکاسی از ماه تنها، تاثیر گذار است ولی به دلیل شباهت همه ی عکس ها، پس چند عکس خسته کننده می شود. از ماه در حال طلوع بر روی سوژه های متفاوت عکاسی کنید؛ کوه ها، دریا، شهرها. از آن وقتی پشت شاخه های درخت مخفی شده است یا در شیشه ساختمانی بازتاب شده است عکاسی کنید.

از آن لذت ببرید!

از هر تجربه جدیدی در عکاسی لذت ببرید. با لنزهای مختلف و ساعات مختلف روز تمرین کنید. افراد و اشیا را به کار بگیرید. و اگر یک شب نتوانستید کاری بکنید، شما همچنان خوش شانسید! چرا که ماه هر شب منتظر است که شما به عکاسیش بیایید.

منبع: Lenzak

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *