زن من آن جوانک را به خون جگر از خُردی به برنائی آوردم آنگاه پیکر خون آلودش را با هشت زخم پیکان بر تن برایم بازپس آوردند
موبد ای زن کوتاه کن و بگو که آیا پسرِ اندک سال تو، با پادشاه ما هم ارز بود؟
زن زبانم لال نه، پسر من با پادشاه هم سنگ نبود برای من بسی گرانمایهتر بود
مرگ یزدگرد بهرام بیضایی
شعرومتن
دیدگاهتان را بنویسید